Shloka 11
Adhyāya 115: On Restraint Under Verbal Provocation in the Assembly (सभायां आक्रोश-सहिष्णुता)
यस्यावाच्यं न लोके5स्ति नाकार्य चापि किंचन । वाचं तेन न संदध्याच्छुचि: संश्लिष्टकर्मणा
yasya avācyaṃ na loke 'sti na akāryaṃ cāpi kiṃcana | vācaṃ tena na sandadhyāc chuciḥ saṃśliṣṭa-karmāṇā ||
இந்த உலகில் எதையும் ‘சொல்லக்கூடாதது’ எனக் கருதாதவனுக்கும், எதையும் ‘செய்யக்கூடாதது’ எனக் கருதாதவனுக்கும், சத்கர்மங்களால் தூய்மையும் மேன்மையும் பெற்ற சுத்தமான மனிதன் பேசுவதற்கும் கூட இடமளிக்கக் கூடாது।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A person who recognizes no limits on what may be said or done is ethically dangerous; the virtuous should avoid even verbal association with such a person, protecting their own purity and moral clarity.
In Shanti Parva’s instruction on dharma and conduct, Bhishma advises standards for association: the righteous should distance themselves from shameless individuals whose speech and actions have no restraint.