Shloka 37
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
अथ शूरो महेष्वास: पार्थेनाजी निपातित: । अहं त्वज्ञासिषं पश्चात् स्वसोदर्य द्विजोत्तम,द्विजश्रेष्ठ। तदनन्तर युद्धस्थलमें महाधनुर्धर शूरवीर कर्ण अर्जुनके हाथसे मारे गये। प्रभो! मुझे तो माता कुन्तीके ही कहनेसे बहुत पीछे यह बात मालूम हुई है कि “कर्ण हमारे ज्येष्ठ एवं सहोदर भाई थे।'” मैंने भाई की हत्या करायी है; इसलिये मेरे हृदयको तीव्र वेदना हो रही है
atha śūro maheṣvāsaḥ pārthenājau nipātitaḥ | ahaṁ tv ajñāsiṣaṁ paścāt svasodarya dvijottama ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்— “அதன்பின் அந்த வீரன், மகாதனுர்தரன், போரில் பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) கையால் வீழ்ந்தான். ஆனால், ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே! பின்னரே நான் அறிந்தேன்— அவன் என் உடன்பிறந்த சகோதரன் என்று. மிகப் பின்னர் தாய் குந்தியின் வாயிலாக ‘கர்ணன் நம் மூத்தவன்; ஒரே தாயால் பிறந்த அண்ணன்’ என்று அறிந்த நாள்முதல் என் இதயம் கூரிய வேதனையால் எரிகிறது— ஏனெனில் நான் என் சகோதரன் கொல்லப்படுவதற்குக் காரணமானேன்.”
युधिछिर उवाच