Shloka 9
भ्रुकुटीकृतवक्त्रान्तं क्रोधादुद्वृत्तचक्षुषम् । सामर्ष त॑ं नरव्याघ्रं व्याप्रं निपतितं यथा
bhru-kuṭī-kṛta-vaktrāntaṁ krodhād udvṛtta-cakṣuṣam | sāmarṣaṁ taṁ nara-vyāghraṁ vyāghraṁ nipatitaṁ yathā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அவன் முகம் புருவச் சுருக்கத்தால் கடினமாயிருந்தது; கோபத்தால் அவன் கண்கள் மேலெழுந்து தீப்பொறிபோல் எரிந்தன. அந்த நரப்புலி வெகுண்ட மனத்தால் நிறைந்து, இரையைப் பாய்ந்து பிடிக்கும் புலிபோல் தோன்றினான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and resentful indignation (krodha, amarṣa) transform a warrior’s presence into something predatory and dangerous; it implicitly warns that in war, inner passions can eclipse discernment and ethical restraint.
Sañjaya describes a warrior’s outward signs of fury—knitted brows and glaring eyes—portraying him as a 'tiger among men' poised like a tiger pouncing, emphasizing the intensity and volatility on the battlefield.