Shloka 23
अधीतं विधिवदू दत्तं प्राप्तमायुर्निरामयम्
adhītaṃ vidhivad u dattaṃ prāptam āyur nirāmayam | diṣṭyā me vipulā lakṣmī mṛte tv anyagatā vibho ||
சஞ்சயன் கூறினான்—“நான் விதிப்படி கல்வி/வேதாத்யயனம் செய்தேன், முறையாகத் தானம் அளித்தேன், நோயற்ற நீண்ட ஆயுளைப் பெற்றேன். வலிமைமிகு அரசே, பெரும் அரசசெல்வம் எனக்கே இருந்தது; என் மரணத்திற்குப் பிறகே அது பிறரிடம் சென்றது.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse links a well-lived life to disciplined learning (adhyayana), properly performed giving (dāna), and the resulting well-being and prosperity—while also reminding that worldly fortune (lakṣmī) is transient and ultimately passes on after death.
Sanjaya reports a speaker’s self-assessment at life’s end: he claims to have fulfilled prescribed duties—study and charity—enjoyed health and abundant royal fortune, and notes that his prosperity left him only after his death, underscoring the closing of a life and the transfer of power/wealth.