Shloka 34
Duryodhana-patana-anuśocana
The Fall of Duryodhana and the Contest of Restraint
जर्जरीकृतसर्वाड्री रुधिरेणाभिसम्प्लुतौ | ददृशाते हिमवति पुष्पिताविव किंशुकौ
jarjarīkṛtasarvāṅgī rudhireṇābhisamplutau | dadṛśāte himavati puṣpitāv iva kiṃśukau ||
கதையின் அடிகளால் அவர்களின் உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் சிதைந்தன; இருவரும் இரத்தத்தில் நனைந்தனர். அந்த நிலையில், இமவானில் மலர்ந்த இரண்டு கிஂசுக (பலாச) மரங்களைப் போலத் தோன்றினர்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse uses a powerful simile to show how the splendor of martial valor can coexist with, and even be inseparable from, grievous harm. It invites ethical reflection: war may produce striking ‘heroic’ scenes, yet its reality is bodily ruin and bloodshed.
Two combatants, battered by mace-blows and soaked in blood, are being described as they appear on the Himālaya—likened to two palāśa (kiṃśuka) trees in bloom, whose red flowers evoke the redness of blood.