Shloka 36
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
सो<वतीर्याचलश्रेष्ठात् प्लक्षप्रस्रनणाच्छुभात्
so’vatīryācalśreṣṭhāt plakṣaprasravaṇāc chubhāt | tīrthasevanamahat phalaṁ śrutvā prītamanāḥ punar acyuto balarāmo brāhmaṇān samīpam etad gāthāślokam agāyat ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—பின்னர் அவர்கள் புனிதமான ‘ப்லக்ஷ-ப்ரஸ்ரவண’ எனப்படும் சிறந்த மலைச்சிகரத்திலிருந்து இறங்கி வந்தனர். தீர்த்த சேவையின் மகத்தான பயனை கேட்டதும் அச்யுத பலராமரின் உள்ளம் மகிழ்ந்தது; அவர் பிராமணர்களின் அருகே சென்று இந்தச் ச்லோகத்தைப் பாடினார்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds tīrtha-sevana (pilgrimage/visiting sacred places) as a dharmic practice that yields ‘great fruit’—moral and spiritual merit—especially when joined with humility and respect toward Brahmins and sacred tradition.
Balarāma descends from the auspicious Plakṣa-prasravaṇa region, becomes pleased after hearing about the benefits of pilgrimage, approaches the Brahmins, and begins to sing/recite a verse—serving as a transition into his spoken praise or teaching.