Shloka 39
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवल: । नरेश्वर! जो नाना प्रकारके द्वादशाह यज्ञोंका अनुष्ठान करते हैं, उनके लोकोंमें भी देवलने जैगीषव्यका दर्शन किया ।। मैत्रावरुणयोलोकानादित्यानां तथैव च
teṣāṃ lokeṣv apaśyac ca jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ | nareśvara! ye nānā-prakārake dvādaśāha-yajñān anutiṣṭhanti, teṣāṃ lokeṣv api devalena jaigīṣavyasya darśanaṃ kṛtam || maitrāvaruṇayoḥ lokān ādityānāṃ tathaiva ca
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அந்த உலகங்களில்கூட தேவலர் ஜைகீஷவ்யரை கண்டார். அரசே! பலவகை பன்னிரண்டு நாள் யாகங்களைச் செய்பவர்கள் அடையும் உலகங்களிலும் அவர் தரிசனம் பெற்றார். மேலும் மித்ர-வருணரின் உலகங்களையும், அதுபோல ஆதித்யர்களின் உலகங்களையும் அவர் கண்டார்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that ritual merit (such as performing dvādaśāha sacrifices) corresponds to specific heavenly attainments, yet the vision of a realized sage like Jaigīṣavya is presented as a distinct, spiritually significant encounter—suggesting that true sanctity is recognized across realms and not limited to ritual achievement alone.
Vaiśampāyana narrates that the sage Devala, while beholding various posthumous or divine realms, sees Jaigīṣavya even in the worlds reached by performers of twelve-day sacrifices, and he also observes the realms associated with Mitra and Varuṇa and those of the Ādityas.