Shloka 653
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तदापतत् पर्णपुटे तत्र सा संभवत् सुता । जप करनेवालोंमें श्रेष्ठ ऋषिने उस वीर्यको अपने हाथमें ले लिया, परंतु वह तत्काल ही एक पफ्त्तेके दोनेमें गिर पड़ा। वहीं वह कन्या प्रकट हो गयी
tadāpatat parṇapuṭe tatra sā saṃbhavat sutā | japakarṇevāleṣu śreṣṭha ṛṣiṇe us vīryako apne hāthameṃ le liyā, parantu vah tatkāl hī ek patteke done meṃ gir paṛā | vahīṃ vah kanyā prakaṭ ho gayī |
அப்போது அந்த விதை இலைக் கிண்ணத்தில் விழுந்தது; அங்கேயே ஒரு மகள் தோன்றினாள். ஜபத்தில் ஈடுபட்ட முனிவர்களில் தலைசிறந்தவர் அதைத் தம் கையில் எடுத்திருந்தார்; ஆனால் உடனே அது வழுக்கி இலைக் கிண்ணத்தில் விழுந்தது. அந்த இடத்திலிருந்தே அந்தக் கன்னி வெளிப்பட்டாள்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that outcomes may arise even from unintended moments, yet within a dharmic frame: ascetic discipline, ritual potency, and destiny can transform an accidental fall into an extraordinary birth, suggesting that moral and spiritual context shapes how events bear fruit.
A sage takes the seed (vīrya) into his hand, but it immediately falls into a leaf-cup (parṇapuṭa). From that very place a daughter/maiden manifests, marking a miraculous or unusual origin story narrated by Vaiśampāyana.