Shloka 46
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्
suvarcasaṃ mahātmānaṃ tathaivāpy ativarcasaṃ rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
வைசம்பாயனர் கூறினார்— அந்த ஆண்டவன், மகாத்மாவும் மிகுந்த ஒளிவீசுபவனுமாய், ருத்ரர்கள், வசுக்கள், ஆதித்யர்கள் மற்றும் இரு அஸ்வினிக் குமாரர்களால் சூழப்பட்டு நின்றான்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true eminence is recognized by alignment with cosmic powers: radiance (tejas) and lordship (prabhutva) are validated when the sustaining deities of the universe willingly attend and surround the worthy.
Vaiśampāyana describes a majestic figure—brilliant and great-souled—standing encircled by major classes of gods (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvin twins), signaling a moment of divine acknowledgment and ceremonial attendance.