Shloka 43
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
निवत्ते नैमिषेये वै सत्रे द्वादशवार्षिके । आज ममुर्ऋयस्तत्र बहवस्तीर्थकारणात्
nivṛtte naimiṣeye vai satre dvādaśavārṣike | ājagmū ṛṣayas tatra bahavas tīrthakāraṇāt ||
நைமிஷாரண்யத்தில் நடந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுச் சத்ரயாகம் முடிந்தபின், தீர்த்தத்தின் புனிதத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட பல ரிஷிகள் அங்கே வந்து சேர்ந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-religious idea that sustained ritual discipline (a long satra) and the power of a tīrtha naturally attract sages; such gatherings become hubs for preserving and teaching dharma through shared remembrance and discourse.
After the completion of a twelve-year sacrificial session at Naimiṣa, many sages arrive there because it is a revered pilgrimage site, setting the stage for continued sacred conversation and the unfolding of the account.