Shloka 223
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
व्रतैश्न नियमैश्वनैव काले काले सम भुज्जते | वे सब-के-सब अन्न छोड़कर व्रत और नियमोंका पालन करते हुए समय-समयपर उस वृक्षका ही फल खाया करते थे
vrataiś ca niyamaiś caiva kāle kāle sama-bhuñjate
அவர்கள் எல்லா அன்னத்தையும் விட்டு, விரதமும் நியமமும் கடைப்பிடித்து, காலம் காலமாக அளவோடு உண்டு; தம் தவநியமத்தின்படி அந்த மரத்தின் கனியையே மட்டும் உணவாகக் கொண்டிருந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic self-restraint: true discipline is shown by regulated consumption and adherence to vows and rules, choosing simplicity over indulgence.
The narrator describes a group living under ascetic observances: they renounce ordinary food and, at set times, eat only the fruit of a particular tree as part of their vowed practice.