Shloka 39
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
अथ स्थितानां पाण्डूनां दीनानां भरतर्षभ | तस्माद् देशादपक्रम्य त्वरिता लुब्धका विभो
atha sthitānāṃ pāṇḍūnāṃ dīnānāṃ bharatarṣabha | tasmād deśād apakramya tvaritā lubdhakā vibho ||
பரதசிரேஷ்டரே! பாண்டவர்கள் துயருடன் அங்கே நின்றதைப் பார்த்து, பேராசையால் உந்தப்பட்ட வேடர்கள் விரைந்து அந்த இடத்தை விட்டு அகன்றனர், வல்லவரே।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how greed and opportunism (implied by lubdhakāḥ) collapse in the face of visible suffering and danger; it implicitly contrasts noble endurance in adversity with self-interested flight.
Sañjaya reports that the Pāṇḍavas are standing in a dejected state, and the hunters present there hastily leave that location, withdrawing from the scene.