Shloka 10
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
ते त॑ हदे समासाद्य यत्र शेते जनाधिप:
te taḍe samāsādya yatra śete janādhipaḥ | jitvā vā pṛthivīṁ bhuṅkṣva hato vā svargam āptu hi ||
பின்னர் அவர்கள் அந்த ஏரிக்கரையை அடைந்தனர்; அங்கே ஜனாதிபதி அரசன் நீரில் மறைந்து துயில்கொண்டிருந்தான். நீரில் ஓய்வெடுத்த அந்த வெல்ல முடியாத அரசனை நோக்கி அவர்கள் கூறினர்—“அரசே! எழுந்திருங்கள்; எங்களுடன் வந்து யுதிஷ்டிரனை எதிர்த்து போரிடுங்கள். வென்றால் பூமியின் அரசாட்சியை அனுபவியுங்கள்; வீழ்ந்தால் சுவர்க்கத்தை அடைவீர்கள்.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a kṣatriya’s stark ethical choice in war: rise to meet the rightful challenge—victory brings earthly sovereignty, while death in battle is presented as a path to svarga. It emphasizes courage, duty, and acceptance of consequences.
Sañjaya narrates how the warriors reach the lake where Duryodhana is hiding/resting in the water and urge him to come out and fight Yudhiṣṭhira, promising either kingship if he wins or heaven if he dies.