Shloka 29
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्टवान् पुरा । महद् वैशसमस्माकं क्षत्रियाणां च संयुगे,इति श्रीमहाभारते शल्यपर्वणि ह्ृदप्रवेशपर्वणि एकोनत्रिंशो5ध्याय:
sañjaya uvāca | idaṃ nūnaṃ mahāprājño viduro dṛṣṭavān purā | mahad vaiśasam asmākaṃ kṣatriyāṇāṃ ca saṃyuge | iti śrīmahābhārate śalyaparvaṇi hṛdapraveśaparvaṇi ekonatriṃśo 'dhyāyaḥ |
சஞ்சயன் கூறினான்—மகாப்ராஜ்ஞனான விதுரன் இதை முன்பே கண்டிருந்தான்: போரின் நடுவே நமக்கும் க்ஷத்திரிய குலத்திற்கும் இந்தப் பெரும் பேரழிவு நேரும் என்று. இவ்வாறு ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் சல்யபர்வத்தில், ஹ்ருதப்ரவேசப் பகுதியில், இருபத்தொன்பதாம் அத்தியாயம்.
संजय उवाच
Educational Q&A
Wise counsel and moral foresight (as embodied by Vidura) recognizes that adharma-driven conflict culminates in collective ruin; war consumes not only individuals but the very social order meant to be protected by Kṣatriya power.
Sañjaya, narrating events to Dhṛtarāṣṭra, reflects that the catastrophic slaughter unfolding in the war is exactly what Vidura had predicted earlier—an immense disaster for ‘us’ (the Kaurava side) and for the Kṣatriya class as a whole.