Shloka 10
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
सात्वतौ च महावीर्यो धन्विनौ रथिनां वरौ । अन्योन्यमभ्यधावेतां शस्त्रप्रवरधारिणी
sātvatāu ca mahāvīryo dhanvinau rathināṁ varau | anyonyam abhyadhāvetāṁ śastrapravaradhāriṇī ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அந்த இரு சாத்த்வத வீரர்களும் பெரும் வல்லமை உடையவர்கள்; வில்லில் தேர்ந்தவர்கள்; ரதயோధர்களில் முதன்மையோர்; சிறந்த ஆயுதங்களைத் தாங்கியவர்கள்; ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி பாய்ந்தனர். போர்தர்மத்தின் கடுமையில் அவர்களின் நேரடி மோதலில் வீரமும் திறமையும் வெளிப்பட்டன; ஆயினும் அதன் முடிவில் அழிவின் நிழல் எப்போதும் உடன் நிற்கிறது।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: on the battlefield, warriors are bound to meet courage with courage. Ethical tension remains—heroic excellence is admired, yet it unfolds within the tragic necessity of war.
Sañjaya describes two mighty Sātvata bowmen, eminent chariot-warriors, rushing at each other in direct combat, each equipped with superior weapons—setting the stage for a fierce duel.