Shloka 7
Kṛtavarmā–Sātyaki Chariot Duel and Kaurava Morale Shock (कृतवर्म-सात्यकि-द्वैरथम्)
राजन! जैसे पूर्वकालमें ऐरावतपर बैठकर शत्रु-सेनाका संहार करते हुए वज्रधारी इन्द्रके बाण छोड़ने और विपक्षीको मार गिरानेके अन्तरको दैत्य और देवता नहीं देख पाते थे, उसी प्रकार उस महासमरमें शाल्वके बाण छोड़ने तथा सैनिकोंको यमलोक पहुँचानेमें कितनी देर लगती है, इसे अपने या शत्रुपक्षके योद्धा नहीं देख सके ।। ते पाण्डवा: सोमका: सृञ्जयाश्र तमेकनागं ददृशु: समनन््तात् । सहस्रशो वै विचरन्तमेकं यथा महेन्द्रस्य गजं समीपे,इन्द्रके ऐरावत हाथीकी भाँति म्लेच्छशजका वह गजराज यद्यपि रणभूमिमें अकेला ही निकट विचर रहा था, तो भी पाण्डव, सूंजय और सोमकयोद्धा उसे सहस्रोंकी संख्यामें देखते थे। उन्हें सब ओर वही वह दिखायी देता था
sañjaya uvāca | rājan! yathā pūrvakāle airāvatopaviṣṭaḥ śatrusenāsaṃhāraṃ kurvan vajradhara indro bāṇān muñcan vipakṣaṃ nipātayan ca yāvat, tatra daityā devāś ca bāṇamokṣa-nipātayor antaraṃ na paśyanti sma; tathā tasmin mahāsamare śālvasya bāṇamokṣaḥ sainikānāṃ ca yamalokaprāpaṇaṃ kati ciram iti svapakṣaparapakṣayodhā na dadṛśuḥ || te pāṇḍavāḥ somakāḥ sṛñjayāś ca taṃ gajarājaṃ samantāt dṛṣṭavantaḥ | sahasraśo vai vicarantam ekaṃ yathā mahendrasya gajaṃ samīpe ||
அரசே, பழங்காலத்தில் ஐராவதத்தின் மேல் அமர்ந்த வஜ்ரதாரி இந்திரன் பகைவரின் படையை அழித்தபடி அம்புமழை பொழிந்த போது, அவன் அம்பை எய்த கணமும் பகைவன் வீழ்ந்த கணமும் இடையிலான இடைவெளியைத் தைத்யரும் தேவரும் உணர முடியாததுபோல்—அந்தப் பெரும் போரில் சால்வன் அம்புகளை எய்ததும் வீரர்கள் யமலோகத்தை அடைவதும் எவ்வளவு சிறு நேரத்தில் நிகழ்ந்தது என்பதை நம் பக்கத்தாரும் பகை பக்கத்தாரும் காண இயலவில்லை. பாண்டவர்கள், சோமகர்கள், ஸ்ரிஞ்ஜயர்கள் அந்த ஒரே யானை அரசனை எல்லாத் திசைகளிலும் கண்டனர்; போர்க்களத்தில் அவன் தனியே அலைந்தாலும், அவர்களுக்கு அவன் ஆயிரமாய் தோன்றினான்—அருகில் மகேந்திரனின் யானை தெரியும் போல।
संजय उवाच