Shloka 263
धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
ततो नृपतयो वीरा: स्थास्यन्ति मम शासने । “अकेला कर्ण ही मेरे साथ रहकर समस्त पाण्डवोंको मार डालेगा। फिर सारे वीर नरेश मेरी आज्ञाके अधीन हो जायँगे
tato nṛpatayo vīrāḥ sthāsyanti mama śāsane |
அப்போது வீர அரசர்கள் என் ஆணைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நிற்பார்கள். (அவன் எண்ணியது:) ‘கர்ணன் ஒருவனே என் பக்கத்தில் இருந்து எல்லாப் பாண்டவர்களையும் வீழ்த்துவான்; அதன் பின் எல்லா வீர அரசர்களும் என் அதிகாரத்திற்குள் வருவார்கள்.’
धघतयाट्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of overconfidence and power-lust: imagining that victory and universal submission will follow from reliance on a single champion. It implicitly contrasts political ambition with the uncertainty of dharma and fate in war.
Duryodhana voices his expectation that Karna, staying with him, will single-handedly destroy the Pāṇḍavas; once they fall, the allied kings will submit to Duryodhana’s rule.