Shloka 383
Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
ज्वलनाशीविषनिभै: शरैश्नैनमवाकिरत् । सब प्रकारके भारोंको सहन करनेमें समर्थ, सुदृढ़ एवं उत्तम धनुषको खींचकर सुरथने अग्नि और विषैले सर्पोके समान भयंकर बाणोंकी वर्षा करके अश्वत्थामाको ढक दिया
sañjaya uvāca | jvalanāśīviṣanibhaiḥ śaraiś cainam avākirat |
சஞ்சயன் கூறினான்—எல்லா இழுப்பையும் தாங்கவல்ல உறுதியான சிறந்த வில்லைக் கயிற்றி, சுரதன் தீயைப் போலவும் விஷப் பாம்புகளைப் போலவும் கொடிய அம்புகளைச் சுற்றிலும் பொழிந்து, த்ரௌணி அச்வத்தாமாவை முழுவதும் மூடினான்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial excellence—strength, endurance, and skill with the bow—can become an instrument of overwhelming harm when war dominates. It implicitly invites reflection on dharma under pressure: even rightful prowess, when driven by battlefield necessity, tends to eclipse restraint and compassion.
Sañjaya describes Suratha drawing his powerful bow and unleashing a dense shower of terrifying arrows, compared to fire and venomous serpents, so that Aśvatthāmā is effectively covered and hemmed in by the missile-storm.