Shloka 45

सैन्धवं सोमदत्तं च भूरिश्रवसमेव च । “महारथी राजा बाह्लिक, सिन्धुराज जयद्रथ, सोमदत्त तथा भूरिश्रवाका भी आप मेरी ओरसे आलिंगन करें |। तथा पूर्वगतानन्यान्‌ स्वर्गे पार्थिवसत्तमान्‌,“दूसरे-दूसरे भी जो नृपश्रेष्ठ पहलेसे ही स्वर्गलोकमें जा पहुँचे हैं, उन सबको मेरे कथनानुसार हृदयसे लगाकर उनकी कुशल पूछें"

saindhavaṃ somadattaṃ ca bhūriśravasam eva ca | pūrvagatān anyān svarge pārthivasattamān ||

சஞ்சயன் கூறினான்—சைந்தவனாகிய (ஜயத்ரதன்), சோமதத்தன், பூறிச்ரவஸ் ஆகியோரையும் அணைத்துக் கொள்; மேலும் முன்பே சொர்க்கலோகத்தை அடைந்த மற்ற உயர்ந்த அரசர்களையும் மனமார அணைத்து, அவர்களின் நலனை விசாரி.

सैन्धवम्Jayadratha (the Sindhu king)
सैन्धवम्:
Karma
TypeNoun
Rootसैन्धव
FormMasculine, Accusative, Singular
सोमदत्तम्Somadatta
सोमदत्तम्:
Karma
TypeNoun
Rootसोमदत्त
FormMasculine, Accusative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
भूरिश्रवसम्Bhūrishravas
भूरिश्रवसम्:
Karma
TypeNoun
Rootभूरिश्रवस्
FormMasculine, Accusative, Singular
एवindeed/just
एव:
TypeIndeclinable
Rootएव
and
:
TypeIndeclinable
Root

संजय उवाच

S
Sañjaya
S
Saindhava (Jayadratha)
S
Somadatta
B
Bhūriśravas
S
Svarga (heaven)

Educational Q&A

Even amid the devastation of war, the text upholds a kṣatriya-coded ethic of honoring the fallen: to remember them respectfully, acknowledge their passage to svarga, and maintain courteous concern rather than hatred alone.

Sañjaya reports a message that includes greeting and embracing notable warriors—Jayadratha (Saindhava), Somadatta, and Bhūriśravas—and extending the same respectful acknowledgment to other kings who have already died and are conceived as residing in heaven.