Shloka 157
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
दिष्टया दिष्टयैव चान्योन्यं समेत्योचुर्महारथा: । उस समय पाण्डवोंके लिये महान् विनाशकारी जनसंहार करके वे तीनों महारथी जब परस्पर मिले, तब आपसमें कहने लगे--'“बड़े सौभाग्यसे यह कार्य सिद्ध हुआ है ।। पर्यष्वजत् ततो द्रौणिस्ताभ्यां सम्प्रतिनन्दित:
diṣṭyā diṣṭyaiva cānyonyaṁ sametyocur mahārathāḥ | us samaya pāṇḍavānāṁ kṛte mahān vināśakārī jana-saṁhāraṁ kṛtvā te trayo mahārathī yadā parasparaṁ militāḥ, tadā anyonyaṁ ūcuḥ— “baḍe saubhāgya se yaha kārya siddha huā hai” || paryaṣvajat tato drauṇis tābhyāṁ sampratinanditaḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அந்த மகாரதர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து, “நல்விதி! நல்விதி!” என்று உரைத்தனர். அப்போது பாண்டவர்களுக்கு மாபெரும் அழிவைத் தரும் மனிதக் கொலைகளைச் செய்து முடித்த அந்த மூன்று மகாரதர்கள் ஒன்றுகூடி, தங்களுக்குள், “மிகுந்த அதிர்ஷ்டத்தால் இச்செயல் நிறைவேறியது” என்று பேசினர். பின்னர் இருவராலும் பாராட்டப்பட்ட த்ரௌணி (அஸ்வத்தாமன்) அவர்களை அணைத்துக்கொண்டான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of victory can distort moral judgment: the perpetrators celebrate “success” immediately after a catastrophic slaughter, illustrating the erosion of dharma and the ethical cost of vengeance-driven warfare.
After carrying out a devastating massacre against the Pāṇḍava side, the three surviving Kaurava-aligned mahārathas meet, congratulate one another on the deed, and Drauṇi (Aśvatthāmā) embraces the other two, signaling their shared approval and solidarity.