Shloka 130
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य शयानान् द्रवतो5परान् | संलीनान् युद्धयमानांश्व सर्वान् द्रौणिरपोथयत्
anyonyam sampariṣvajya śayānān dravatoparān | saṃlīnān yuddhayamānāṃś ca sarvān drauṇir apothayat ||
சிலர் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தபடி படுத்திருந்தனர்; சிலர் அச்சத்தில் ஓடினர்; சிலர் ஒளிந்தனர்; சிலர் போராட முயன்றனர்—துரோணன் மகன் அஸ்வத்தாமன் அவர்களையெல்லாம் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war can descend into adharma when restraint and rules collapse—especially in a night raid where the vulnerable (sleeping, fleeing, hiding) are killed. It invites reflection on ethical limits in conflict and the consequences of vengeance-driven violence.
Sañjaya describes the chaos in the camp during Aśvatthāman’s nocturnal assault: some warriors lie embracing in sleep, some run, some hide, some try to fight; Aśvatthāman cuts them all down indiscriminately.