Shloka 56
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
भयंकर कर्म करनेवाले तथा अपनी महिमासे कभी च्युत न होनेवाले महात्मा रुद्रदेवकी रौद्रकर्मोद्वारा ही स्तुति करके अश्वत्थामा हाथ जोड़कर इस प्रकार बोला ।। द्रौणिस्वाच इममात्मानमपद्याहं जातमाड्रिरसे कुले । स्वग्नौ जुहोमि भगवन् प्रतिगृह्नीष्व मां बलिम्
sañjaya uvāca | bhayaṅkara-karma-karaṇe vāle tathā svamahimāse kabhī cyuta na honevāle mahātmā rudradeva kī raudra-karmodvārā hī stuti karke aśvatthāmā hātha joṛakara isa prakāra bolā || drauṇir uvāca | imam ātmānam apadya ahaṃ jātam āḍrirase kule | svagnau juhomi bhagavan pratigṛhṇīṣva māṃ balim ||
சஞ்சயன் கூறினான்—பயங்கரச் செயல்கள் உடையதும், தன் மகிமையில் ஒருபோதும் சிதையாததும் ஆகிய அந்த மகாத்மா ருத்ரதேவனை, அவன் கொடுஞ்செயல்களை நினைந்து போற்றி, அஸ்வத்தாமா கைகூப்பி இவ்வாறு சொன்னான். துரோணியின் மகன் கூறினான்—“ஆட்ரிரச குலத்தில் பிறந்த நான், இந்த என் ஆத்மாவையே அடைக்கலமாகக் கொள்கிறேன்; என் சொந்த அக்னியிலே என்னையே ஹோமமாகச் செலுத்துகிறேன். ஓ பகவானே! என்னை பலியாக ஏற்றருள்வாயாக।”
संजय उवाच