Shloka 6
Brahmaśirastra-pratisaṃhāra — Retraction and redirection of the supreme weapon
Sauptika Parva, Adhyāya 15
विसृष्टस्य रणे तस्य परमास्त्रस्य संग्रहे । अशक्तः पाण्डवादन्य: साक्षादपि शतक्रतु:
visṛṣṭasya raṇe tasya paramāstrasya saṅgrahe | aśaktaḥ pāṇḍavād anyaḥ sākṣād api śatakratuḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—போர்க்களத்தில் அந்த உத்தம அஸ்திரம் ஒருமுறை விடப்பட்டபின் அதை மீண்டும் திரும்பப் பெற்று அடக்க வல்லமை பாண்டவர்களில் அர்ஜுனனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இல்லை; சாட்சாத் சதக்ரது இந்திரனுக்கே கூட அதை மீள இழுத்துவர இயலாது. சமரில் ஒருமுறை தெய்வ அஸ்திரம் விடப்பட்டால் அதை மீண்டும் திருப்புவது தேவர்களுக்கும் அரிது; அதன் அழிவுப் போக்கைத் தடுக்கக் கூடியவன் கட்டுப்பாடுடைய அர்ஜுனனே.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that the use of supreme weapons demands exceptional restraint: releasing a divine missile is easy compared to recalling it, and true mastery lies in the ability to control and withdraw destructive power.
Vaiśampāyana remarks that once the supreme weapon was discharged in battle, recalling it was beyond everyone’s capacity—so difficult that even Indra is said to be unable—implying that only Arjuna had the skill to withdraw it after release.