Shloka 50
मुहूर्त सुखमेवैतत् तालच्छायेव हैमनी । यजध्वं च महायज्ञजैभोंगानश्रीत दत्त च
muhūrta-sukham evaitat tāla-chāyeva haimanī | yajadhvaṃ ca mahā-yajñaiḥ bhogān aśnīta datta ca |
வைசம்பாயனர் கூறினார்— இந்த இன்பம் கணநேரமே; குளிர்காலத்தில் பனைமரத்தின் நிழல் போல நிலையற்றது. ஆகவே மகாயாகங்களைச் செய்க; உங்களுக்குரிய போகங்களை அனுபவிக்கவும்; தானமும் அளிக்கவும்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is transient; therefore one should not cling to it. The verse urges a dharmic response to impermanence: uphold sacred duties (yajña), partake of legitimate enjoyments without excess, and practice generosity (dāna).
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing the short-lived nature of pleasure, using a simile of fleeting shade, and then exhorts the audience to engage in great sacrificial rites, enjoy appropriately, and give in charity—framing conduct in terms of dharma.