Shloka 10
अध्याय ६४ — सभामध्ये क्रोध-निवारणम्
Restraint of wrath in the royal assembly
मित्रतामनुवृत्तं तु समुपेक्षेतर पण्डित: । प्रदीप्य य: प्रदीप्ताग्निं प्राक् चिरं नाभिधावति । भस्मापि न स विन्देत शिष्टं क्वचन भारत
mitratām anuvṛttaṁ tu samupeksheta ra paṇḍitaḥ | pradīpya yaḥ pradīptāgniṁ prāk ciraṁ nābhidhāvati | bhasmāpi na sa vindeta śiṣṭaṁ kvacana bhārata ||
நட்பின் பெயரை மட்டும் பின்பற்றி, செயலில் அலட்சியம் காட்டுபவனை அறிவாளி விட்டு விட வேண்டும். ஓ பாரதா! யார் முதலில் தீயை மூட்டி, அது கொழுந்துவிட்டபோது காலத்திற்குள் அணைக்க ஓடுவதில்லை, அவன் எங்கும் மீதமுள்ள சாம்பல்கூட காணமாட்டான்—அவ்வாறே தீர்மானக் கணத்தில் அலட்சியம் காப்பாற்றக் கூடியதையும் அழித்துவிடும்.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Friendship must be proven by timely, effective action; mere profession of loyalty without decisive help at the critical moment is to be rejected, because delay can destroy even the possibility of saving anything.
Duryodhana is speaking in the Sabha Parva context, using a vivid fire-and-ash metaphor to argue that an unreliable ally—one who claims friendship but remains inactive when urgent action is needed—should be abandoned.