Shloka 5
सभा-पर्व, अध्याय ६१ — द्रौपदी-प्रश्नः, सभाधर्मः, सत्यवचन-नियमः
संह्ादनो राजरथो य इहास्मानुपावहत् । जैत्रो रथवर: पुण्यो मेघसागरनि:स्वन: ।। अष्टौ यं कुररच्छाया: सदश्वा राष्ट्रसम्मता:
Saṁhādano rājaratho ya ihāsmān upāvahat | Jaitro rathavaraḥ puṇyo meghasāgara-niḥsvanaḥ || Aṣṭau yaṁ kuraracchāyāḥ sadaśvā rāṣṭra-sammatāḥ |
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—“எங்களை இங்கே கொண்டு வந்த ‘ஸம்ஹாதன’ எனும் அரசரதம், ரதங்களில் சிறந்த ‘ஜைத்ர’ ரதம்; புனிதமும் மங்களமும் உடையது; அதன் முழக்கம் மேகமும் கடலும் கர்ஜிப்பதுபோல். குரரப் பறவையின் நிழலைப் போன்ற கருமை ஒளியுடைய, நாட்டெங்கும் மதிப்புப் பெற்ற எட்டு சிறந்த குதிரைகள் இதை இழுக்கின்றன.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal power is ideally framed by auspiciousness and public legitimacy: the chariot is praised not merely for strength and sound, but as ‘puṇya’ and ‘rāṣṭra-sammata’—suggesting that true prestige is tied to recognized, ethically sanctioned order rather than brute force alone.
Yudhiṣṭhira describes and praises the royal chariot that has carried them, emphasizing its victorious character, its awe-inspiring roar, and the eight renowned horses that draw it—setting a tone of grandeur and public recognition within the Sabha Parva context.