Shloka 13
अक्षदेवन-प्रवर्तनम् | Commencement of the Dice Game
प्रीतिमन्त उपातिष्न्नभिषेकं महर्षय: । जामदग्न्येन सहितास्तथान्ये वेदपारगा:,जैसे स्वर्गमें देवराज इन्द्रके पास सप्तर्षि पधारते हैं, उसी प्रकार पर्याप्त दक्षिणा देनेवाले महाराज युधिष्ठिरके पास बहुत-से महात्मा मन्त्रोच्चारण करते हुए पधारे थे ।।
prītimanta upātiṣṭhann abhiṣekaṁ maharṣayaḥ | jāmadagnyena sahitās tathānye vedapāragāḥ || adhārayac chatram asya sātyakiḥ satyavikramaḥ | dhanañjayaś ca vyajane bhīmasenaś ca pāṇḍavaḥ ||
துரியோதனன் கூறினான்—வானுலகில் தேவராஜன் இந்திரனிடம் சப்தரிஷிகள் வருவது போல, தக்க தட்சிணை வழங்கும் மகாராஜ யுதிஷ்டிரனின் அபிஷேகத்திற்காக ஜாமதக்ன்யன் (பரசுராமன்) உடன் வேதப் பாரகர்களான பல மகரிஷிகள் மந்திரோச்சாரணம் செய்து வந்து சேர்ந்தனர். அந்தச் சடங்கில் உண்மைப் பராக்கிரமன் சாத்தியகி அவர்மேல் அரசக் குடையைத் தாங்கினான்; தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) மற்றும் பாண்டவன் பீமசேனன் விசிறிகளை ஆட்டி சேவை செய்தனர்.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Public sovereignty is portrayed as resting on dharmic recognition: Vedic seers and eminent figures validate a king through consecration rites and auspicious service. The verse also hints at the ethical tension of envy—Duryodhana observes the signs of legitimate honor that will later fuel his resentment.
During Yudhiṣṭhira’s royal consecration, many great ṛṣis—along with Paraśurāma and other Vedic authorities—arrive chanting mantras. In the ceremony’s royal protocol, Sātyaki holds the parasol over Yudhiṣṭhira, while Arjuna and Bhīma perform the honor of fanning him.