Mahabharata — Sabha Parva, Shloka 6
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
एष न: शत्रुसत्यन्तं पार्थिवा: सात्वतीसुत: । सात्वतानां नृशंसात्मा न हितोडनपकारिणाम्
eṣa naḥ śatru-satyantaṁ pārthivāḥ sātvatī-sutaḥ | sātvatānāṁ nṛśaṁsātmā na hito 'danapakāriṇām ||
அரசர்களே! சாத்த்வதி மகனான இவன் நம்மீது கடும் பகை கொண்டவன். சாத்த்வதர்கள் (யாதவர்கள்) இவனுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாதபோதும், கொடூர மனத்தையுடைய இவன் அவர்களின் நலனுக்கு எதிராகவே எப்போதும் செயல்படுகிறான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical failure: hostility toward those who have done no harm. It implicitly condemns cruelty and ingratitude, suggesting that dharma requires goodwill and restraint, especially toward the innocent.
Vaiśampāyana reports a statement addressed to kings, identifying a particular figure as an extreme enemy. The speaker stresses that the Sātvatas/Yādavas have not wronged him, yet he persistently acts against their interests, marking him as ruthless.