Shloka 15
रुक्मिण्यामस्य मूढस्य प्रार्थना55सीन्मुमूर्षत: । नचतां प्राप्तवान् मूढ:ः शूद्रो वेदश्रुतीमिव
rukmiṇyām asya mūḍhasya prārthanā cāsīn mumūrṣataḥ | na ca tāṁ prāptavān mūḍhaḥ śūdro vedaśrutīm iva ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— “இந்த மடையன் மரணத்தையே நாடுகிறவன் போலிருந்தான். முன்பு ருக்மிணியைப் பற்றித் தன் உறவினரிடம் வேண்டினான்; ஆனால் அந்த அறியாமையன் அவளைப் பெறவில்லை—(மரபின்படி) சூத்ரன் வேதச் சுருதியைக் கேட்க இயலாததுபோல்.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked desire joined with delusion leads to self-destruction; the verse uses a culturally loaded simile (restriction from Vedic hearing) to stress that certain aims remain unattainable when pursued without rightful means, clarity, or dharmic grounding.
The speaker reports that a deluded man, already inclined toward death, had earlier petitioned Rukmiṇī’s relatives for her hand (or access), but failed to obtain her; his failure is emphasized through a simile of being barred from Vedic recitation.