Shloka 14
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
रूपवान् वीर्यसम्पन्न: श्रीमानतुलविक्रम: । नित्यं दीक्षाड॒किततनु: शतक्रतुरिवापर:,राजा बृहद्रथ बड़े ही रूपवान, बलवान, धनवान् और अनुपम पराक्रमी थे। उनका शरीर दूसरे इन्द्रकी भाँति सदा यज्ञकी दीक्षाके चिह्नोंसे ही सुशोभित होता रहता था
rūpavān vīryasampannaḥ śrīmān atulavikramaḥ | nityaṃ dīkṣāṅkitatanuḥ śatakratur ivāparaḥ ||
அரசன் ப்ருஹத்ரதன் மிகுந்த அழகும் வீரியமும் செல்வமும் உடையவன்; ஒப்பற்ற பராக்கிரமம் கொண்டவன். அவன் உடல் எப்போதும் யாகத் தீட்சையின் குறியீடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது—நூறு யாகங்களின் அதிபதி இந்திரனைப் போல, இரண்டாம் இந்திரன் எனத் தோன்றுமாறு.
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of kingship where outward excellence (beauty, prosperity, valor) is joined to inner discipline and legitimacy through Vedic consecration (dīkṣā). Power is portrayed as ethically grounded when aligned with ritual duty and public responsibility.
The speaker is praising/introducing King Bṛhadratha by listing his qualities and comparing him to Indra, emphasizing that he continually bore the marks of sacrificial consecration—signaling his prominence, piety, and royal stature.