Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
कृष्ण उवाच शृणु राजन् जरासंधो यद्दीर्यो यत्पराक्रम: । यथा चोपेक्षितो<स्माभिबहुश: कृतविप्रिय:,श्रीकृष्णने कहा--राजन्! जरासंधका बल और पराक्रम कैसा है तथा अनेक बार हमारा अप्रिय करनेपर भी हमलोगोंने क्यों उसकी उपेक्षा कर दी, यह सब बता रा हूँ, सुनिये
kṛṣṇa uvāca śṛṇu rājan jarāsandho yad vīryo yat parākramaḥ | yathā copīkṣito ’smābhir bahuśaḥ kṛtavipriyaḥ ||
கிருஷ்ணன் கூறினான்—அரசே, கேள். ஜராசந்தனின் வலமும் பராக்கிரமமும் எத்தகையது, மேலும் அவன் பலமுறை நமக்குத் தீங்கு செய்தும் நாம் ஏன் அவனை மீண்டும் மீண்டும் அலட்சியப்படுத்தினோம்—அதையும் நான் சொல்கிறேன்.
कृष्ण उवाच
The verse frames an ethical-political reflection: even when an adversary repeatedly causes harm, a ruler may choose strategic forbearance and restraint, weighing power, timing, and broader dharmic aims rather than reacting impulsively.
Krishna addresses a king and introduces an explanation about Jarāsandha—describing his strength and valor and clarifying why Krishna and his allies had long tolerated or overlooked Jarāsandha despite his repeated hostile actions.