Shloka 32
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
भव एधस्व मोदस्व धनैस्तर्पय च द्विजान् | एतत् ते विस्तरेणोक्तं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । आपूच्छे त्वां गमिष्यामि दाशार्हनगरीं प्रति
bhava edhasva modasva dhanais tarpaya ca dvijān | etat te vistareṇoktaṃ yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi | āpūcche tvāṃ gamiṣyāmi dāśārhanagarīṃ prati |
உலகில் உனக்கு உயர்ச்சி உண்டாகட்டும்; நீ செழித்து மகிழ்ந்து, செல்வத்தால் த்விஜர்களை (பிராமணர்களை) திருப்திப்படுத்து. நீ என்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் நான் விரிவாகச் சொன்னேன். இப்போது உன்னிடம் விடைபெற்று, உன் அனுமதியுடன் தாசார்ஹர்களின் நகரமான துவாரகைக்குச் செல்கிறேன்.
नारद उवाच
Educational Q&A
Prosperity is to be aligned with dharma: one should flourish and rejoice, yet use wealth to support and satisfy the dvijas—especially brāhmaṇas—through gifts and respectful sustenance.
After answering the interlocutor’s questions in detail, Nārada concludes with a blessing and ethical instruction, then formally asks leave to depart for Dvārakā, the city associated with the Dāśārhas.