Shloka 26
अब्रवीतू् स महाबाहुस्तात संशाम्य पाण्डवै: । प्रशमाद्धि भवेच्छान्तिर्मदन्तं युद्धमस्तु व:
abravīt sa mahābāhus tāta saṁśāmya pāṇḍavaiḥ | praśamād dhi bhavec chāntir mad-antaṁ yuddham astu vaḥ ||
அப்போது அந்த மகாபாகு கூறினான்— “மகனே! பாண்டவர்களிடம் தன்னடக்கம் கொள். தன்னடக்கத்திலிருந்தே அமைதி பிறக்கும். என் முடிவோடு சேர்ந்து உங்களுக்கான இந்தப் போர் முடிவடையட்டும்.”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Peace (śānti) is presented as the fruit of praśama—self-restraint and calming of hostility. The verse frames ethical governance as the ability to curb aggression rather than escalate conflict.
Dhṛtarāṣṭra reports a statement by a ‘mighty-armed’ figure who urges a son to restrain himself toward the Pāṇḍavas and to let the war end, emphasizing reconciliation and the moral necessity of stopping further bloodshed.