Shloka 52
तदस्य हत्वा विरराज कर्णो मुक्त्वा शरान् मेघ इवाम्बुधारा: । समीक्ष्य कर्णेन किरीटिनस्तु तथा55जिमध्ये निहतं तदस्त्रम्
tadasya hatvā virarāja karṇo muktvā śarān megha ivāmbudhārāḥ | samīkṣya karṇena kirīṭinastu tathā yuddhamadhye nihataṃ tad astram ||
அவனுடைய (அஸ்திரத்தை) அழித்துவிட்டு கர்ணன் ஒளிவீசினான்; மேகம் மழைத்தாரைகளைப் பொழிவதுபோல் அம்புகளைப் பொழிந்தான். போர்க்களத்தின் நடுவே கர்ணன் தன் ஏவுகணை அஸ்திரத்தை இவ்வாறு அழித்ததைப் பார்த்த கிரீடதாரி அர்ஜுனன் (கர்ணனின் வீரத்துக்கு நேரெதிரானான்).
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a morally fraught war, warriors act within the constraints of their chosen duty (kṣatriya-dharma). The verse highlights steadfast effort and skill: a powerful opponent’s weapon can be neutralized through resolve and mastery, reminding readers that outcomes hinge on both capability and the relentless momentum of action.
Karna destroys a weapon/missile deployed by Arjuna and then unleashes a dense volley of arrows, compared to rain from a cloud. Arjuna, identified as the diademed Kirīṭin, sees his weapon neutralized in the thick of battle, marking a moment of Karna’s ascendancy in the duel.