Shloka 5
स संनिपातस्तु तयोर्महान भूत् सुरेशवैरोचनयोर्यथा पुरा । शरैविंनुन्नाड्शनियन्तृवाहयो: सुदुःसहो<न्यै: कठुशोणितोदक:,उन दोनोंका वह संग्राम वैसा ही महान् था, जैसा कि पूर्वकालमें इन्द्र और बलिका युद्ध हुआ था। बाणोंके आघातसे उन दोनोंके शरीर, सारथि और घोड़े क्षत-विक्षत हो गये थे और वहाँ कटु रक्तरूपी जलका प्रवाह बह रहा था। वह युद्ध दूसरोंके लिये अत्यन्त दुःसह था
sa sannipātas tu tayor mahān bhūt sureśa-vairocanayor yathā purā | śarair vinunnāḍaśa-niyantrivāhayor suduḥsaho 'nyaiḥ kaṭu-śoṇitodakaḥ ||
அவர்களிருவரின் மோதல் மிகப் பெரிதாயிற்று—முன்னொரு காலத்தில் தேவராஜன் இந்திரனும் வைரோசனன் புதல்வன் பலியும் செய்த போர்போல். அம்புகளின் தாக்குதலால் அவர்களின் உடல்கள், இரதங்கள், சாரதிகள், குதிரைகள் அனைத்தும் கிழிந்து சிதைந்தன; அங்கே கடுமையான இரத்தம் நீரென ஓடும் ஓடைப் போலப் பெருகியது. அந்தப் போர் பிறரால் தாங்கவும் பார்க்கவும் அரிதாயிற்று।
संजय उवाच