Shloka 94
कपिश्रेष्ठस्तु पार्थस्य व्यादितास्य इवान्तक: । दंष्टाभिर्भीषयन् भाभिद्दुर्निरी क्ष्यो रविर्यथा
kapiśreṣṭhas tu pārthasya vyāditāsya ivāntakaḥ | daṃṣṭrābhir bhīṣayan bhābhid durnirīkṣyo ravir yathā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) தேரில் கபிகளில் சிறந்தவன் அமர்ந்திருந்தான்; வாய்பிளந்த யமன் போல, வெளிப்பட்ட பற்களால் அனைவரையும் அச்சுறுத்தினான். அவன் ஒளி சூரியனைப் போல்; அவனை நோக்கிப் பார்ப்பதே கடினம்॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of dharmic alliance: when a righteous warrior is supported by divine guardianship (Hanumān), his presence becomes morally and psychologically overwhelming—symbolized by Death-like terror and sun-like radiance—suggesting that inner righteousness and divine favor can decide outcomes beyond mere weaponry.
Sañjaya describes the battlefield sight of Arjuna’s chariot bearing the foremost monkey (Hanumān), portrayed with a gaping mouth and bared fangs, radiating like the sun and terrifying opponents—an omen of formidable protection and strength on Arjuna’s side.