Shloka 386
भूमिर्धनंजयस्यासीन्मातेव जयकाड्क्षिणी । दयौ (आकाशकी अधिष्ठात्री देवी) माताके समान सूतपुत्र कर्णके पक्षमें खड़ी थी; परंतु भूदेवी माताकी भाँति धनंजयकी विजय चाहती थी
bhūmir dhanañjayasya āsīn māteva jayākāṅkṣiṇī | dyauḥ (ākāśakī adhiṣṭhātrī devī) mātāke samān sūtaputra-karṇake pakṣaṁmeṁ khaṛī thī; parantu bhūdevī mātākī bhāṁti dhanañjayakī vijaya cāhatī thī |
சஞ்சயன் கூறினான்— தாய் போலவே பூமி, தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் அவன் பக்கமே நின்றாள். ஆகாயத்தின் அதிஷ்டாத்ரி தேவியான த்யௌḥ சூதபுத்திரன் கர்ணன் பக்கத்தில் இருந்தாலும், பூதேவி தாய்மையின் பாசத்தால் தனஞ்சயனின் வெற்றியையே விரும்பினாள்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that victory is not merely a product of strength but is intertwined with dharma and cosmic alignment: even when some divine forces appear to support a formidable warrior like Karṇa, the Earth-goddess is portrayed as favoring Dhanañjaya, implying a moral tilt toward the side seen as upholding rightful order.
Sañjaya describes omens or cosmic partisanship during the Karṇa–Arjuna confrontation: Dyauḥ (the sky’s presiding deity) is said to stand with Karṇa, while Bhūmi/Bhūdevī (Earth) stands like a mother wishing victory for Arjuna, highlighting the epic’s theme that nature and gods reflect the battle’s ethical stakes.