Shloka 4
दृष्टवा तु तत् कर्म कृतं सुदुष्करं प्रापूजयन् सर्वयोधा: प्रहृष्टा:
sañjaya uvāca | dṛṣṭvā tu tat karma kṛtaṃ suduṣkaraṃ prāpūjayan sarvayodhāḥ prahṛṣṭāḥ |
சஞ்சயன் கூறினான்—அந்த மிகக் கடினமான செயல் நிறைவேறியதைக் கண்ட அனைத்து வீரர்களும் மகிழ்ந்து அவனைப் பாராட்டி, மிகுந்த புகழுரைத்தனர். பின்னர் உமது மகன் உடனே ஒரு அம்பால் பீமசேனனைத் தாக்கி ஆழ்ந்த காயம் ஏற்படுத்தினான். அதனால் பீமனின் கோபம் மீண்டும் கொந்தளித்தது; அவனை நோக்கி பார்வையை நிலைநிறுத்தி, விரைவில் ரோஷத்தால் எரிந்தெழுந்தான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public acclaim of a difficult martial feat can intensify rivalry: praise fuels pride and provocation, while injury fuels wrath—showing the ethical danger of unchecked anger and the chain reaction of violence in war.
After a formidable deed is witnessed, the warriors rejoice and praise the doer. Immediately afterward, Duryodhana strikes Bhīma with an arrow, causing a severe wound; Bhīma’s anger surges as he turns his gaze toward Duryodhana, ready to retaliate.