Shloka 83
तथापि त॑ प्रस्फुरदात्तकार्मुकं त्रिभि: शरैर्यन्तृशिर: क्षुरेण । हयांश्वतुर्भिश्व पुनस्त्रिभिर्ध्वजं धनंजयो द्रौणिरथादपातयत्
tathāpi taṁ prasphuradāttakārmukaṁ tribhiḥ śarair yantṛśiraḥ kṣureṇa | hayāṁś caturbhiś ca punas tribhir dhvajaṁ dhanaṁjayo drauṇirathād apātayat ||
ஆயினும் தனஞ்சயன் அர்ஜுனன் மூன்று அம்புகளால் அவன் மின்னும் உயர்த்திய வில்லைக் கீழே வீழ்த்தினான்; கூர்முனை (க்ஷுர) அம்பால் தேரோட்டியின் தலையையும் வீழ்த்தினான்; நான்கு அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளையும், மீண்டும் மூன்று அம்புகளால் கொடியையும் துரோணியின் தேரிலிருந்து கீழே தள்ளினான்.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the immediacy of war, technical mastery and decisive action dominate; yet it implicitly raises ethical tension: even rightful combat (kṣatriya-dharma) can involve extreme violence, reminding readers that dharma in war is complex and often judged by intent, necessity, and proportionality.
Arjuna (Dhanañjaya) devastates Aśvatthāman’s chariot setup: he knocks down the bow, kills the charioteer with a razor-edged shot, brings down the four horses, and fells the banner—effectively disabling the chariot and turning the tide of that exchange.