Shloka 603
निपपात रणे तूर्ण सौबलस्य महात्मन: । भीमसेनके हाथोंसे छूटी हुई सर्पकी जिह्नवाके समान वह चंचल शक्ति रणभूमिमें तुरंत ही महामना शकुनिपर जा पड़ी
sañjaya uvāca |
nipapāta raṇe tūrṇaṃ saubalasya mahātmanaḥ |
bhīmasenakarāc chuktā sarpajihveva cañcalā śaktir raṇabhūmau tvaritaṃ mahāmanā śakunim eva jagāma ||
சஞ்சயன் கூறினான்—பீமசேனனின் கையிலிருந்து விரைவாக விடுபட்ட அந்த அசையும் சக்தி, பாம்பின் நாவுபோல் நடுங்கிக் கொண்டே போர்க்களத்தைத் தாண்டி, உயர்ந்த மனத்தையுடைய சௌபலன் (ஷகுனி) மீது விழுந்தது.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity of war: actions and alliances culminate in unavoidable consequences. Even those described with honorific epithets are not exempt from the results of their choices, and violence—once embraced—returns with swift finality.
Sañjaya describes a battlefield moment where a spear (śakti), released from Bhīma’s hand, moves swiftly and unsteadily like a serpent’s tongue and falls upon Śakuni (Saubala), indicating a direct strike against him in the fighting.