Shloka 103
पज्चालान द्रौपदेयांश्न धृष्टद्युम्मशिखण्डिनौ । धृष्टद्युम्नतनूजांश्व शतानीकं॑ च नाकुलिम्
Pañcālān Draupadeyāṁś ca Dhṛṣṭadyumna-Śikhaṇḍinau | Dhṛṣṭadyumna-tanūjāṁś ca Śatānīkaṁ ca Nākulim ||
சஞ்சயன் கூறினான்—(அவன்) பாஞ்சாலர்களையும், த்ரௌபதியின் புதல்வர்களையும், த்ருஷ்டத்யும்னனையும் சிகண்டியையும்; அதுபோல த்ருஷ்டத்யும்னனின் புதல்வர்களையும், சதானீகனையும் நாகுலியையும் (வீழ்த்தினான்/தாக்கினான்)।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical gravity of war: in the pursuit of victory, even celebrated leaders and the next generation (sons and heirs) are destroyed. It invites reflection on the cost of adharma-driven conflict and the tragic reach of battlefield violence.
Sañjaya reports a sequence of battlefield losses: the Pañcāla warriors, Draupadī’s sons, Dhṛṣṭadyumna and Śikhaṇḍin, Dhṛṣṭadyumna’s sons, and warriors named Śatānīka and Nākuli are described as being struck down amid the fighting in the Karṇa Parva.