Shloka 32
सर्वैरवध्यो राधेयो देवैरपि सवासवै: । ऋते त्वामिति मे बुद्धिस्तदद्य जहि सूतजम्
saṃjaya uvāca |
sarvair avadhyo rādheyo devair api savāsavaiḥ |
ṛte tvām iti me buddhis tad adya jahi sūtajam |
prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā ||
சஞ்சயன் கூறினான்— ராதேயன் கர்ணன் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களுக்கும் கூட வெல்ல முடியாதவன்; ஆனால் என் உறுதியான எண்ணத்தில் நீயே அதற்கு விதிவிலக்கு. ஆகவே இன்று சூதபுத்திரனை வதம் செய். ஓ கோவிந்தா, சூதபுத்திரவதத் தீர்மானத்துடன் விரைந்து புறப்படு.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that extraordinary power (Karna’s near-invulnerability) still yields to a higher convergence of duty and decisive agency: the war’s outcome depends on Kṛṣṇa’s unique capacity to enable what others cannot, raising the ethical tension between heroic ideals and the necessity of ending adharma-driven devastation.
Sañjaya reports an urgent exhortation: Karna is declared invincible to all—even the gods with Indra—except Kṛṣṇa; therefore Govinda is pressed to act swiftly with the intent to have Karna slain, framing Karna as the pivotal obstacle in the battle’s turning point.