Shloka 2
अजुन उवाच मा त्वं राजन् व्याहर व्याहरस्व यस्तिष्ठसे क्रोशमात्रे रणाद् वै । भीमस्तु मार्महति गर्हणाय यो युध्यते सर्वलोकप्रवीरै:
arjuna uvāca mā tvaṁ rājan vyāhara vyāharasva yas tiṣṭhase krośamātre raṇād vai | bhīmas tu mārmahati garhaṇāya yo yudhyate sarvalokapravīraiḥ ||
அர்ஜுனன் கூறினான்—அரசே, அப்படிப் பேசாதீர்; போர்க்களத்திலிருந்து ஒரு குரோசம் தூரத்தில் நின்றிருப்பவன் போலப் பேசுங்கள். பீமன் பழிக்கத்தக்கவனாக இருந்தாலும் உயிர்நாடிகளில் தாக்குகிறான்; ஏனெனில் அவன் உலகமெங்கும் புகழ்பெற்ற வீரர்களுடன் போரிடுகிறான்.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between victory and righteous conduct in war: even in a life-and-death battle, methods that target vulnerable points (marma) can be viewed as blameworthy, and a warrior’s speech and stance should match the gravity and proximity of the battlefield.
Arjuna addresses a king near the battlefield, rebuking him for speaking in a way that seems detached from the immediate danger. He comments that Bhima is fighting celebrated heroes and is using harsh, potentially censurable tactics—striking at vital points—amid the intense combat.