Shloka 60
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
जो लोग अन्यायपूर्वक दूसरोंके धन आदिका अपहरण कर लेना चाहते हैं, वे कभी अपने स्वार्थकी सिद्धिके लिये दूसरोंसे सत्यभाषणरूप धर्मका पालन कराना चाहते हों तो वहाँ उनके समक्ष मौन रहकर उनसे पिण्ड छुड़ानेकी चेष्टा करे, किसी तरह कुछ बोले ही नहीं ।।
avaśyaṃ kūjitabye vā śaṅkerann appakūjataḥ | śreyas tatrānṛtaṃ vaktuṃ tat satyam avicāritam ||
அநியாயமாக பிறருடைய செல்வம் முதலியவற்றை அபகரிக்க விரும்புவோர், தங்கள் சுயநல நிறைவேற்றத்திற்காக சில வேளைகளில் பிறரிடம் ‘சத்தியம் பேசுதல்’ என்ற தர்மத்தையும் கடைப்பிடிக்கச் சொல்லலாம். அப்போது அவர்கள்முன் மௌனமாக இருந்து தப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும்—எப்படியாவது ஒன்றும் பேசக்கூடாது. ஆனால் பேசுவது தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டால், அல்லது மௌனம் கள்வர்களுக்கு சந்தேகம் எழுப்பினால், அந்த நிலையில் பொய் பேசுவதே மேலானது. அத்தகைய அவசரத்தில் அந்தப் பொய்யையே அதிகமாக ஆராயாமல் ‘சத்தியம்’ எனக் கொண்டு சொல்ல வேண்டும்—ஏனெனில் அது உயிர்காக்கும் உயர்ந்த நோக்கத்தையும் அநியாயத் தாக்குதலிலிருந்து தப்புதலையும் நிறைவேற்றுகிறது.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
In a crisis involving unjust aggressors, strict truth-telling may be overridden by apaddharma: if silence will arouse suspicion and endanger one, speaking an untruth can be the preferable, dharmically justified course for protection and escape.
Vāyu-deva instructs how to respond when confronted by people intent on wrongful seizure (robbers/aggressors): first try to avoid entanglement through silence, but if speech becomes unavoidable or silence itself becomes dangerous, one may speak a protective untruth.