Shloka 5
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
स दृष्टवा नृपशार्दूलं शार्टूल्समविक्रमम् । हर्षकाले च सम्प्राप्ते किमिदे मोहकारितम्
sa dṛṣṭvā nṛpaśārdūlaṃ śārdūlasamavikramaṃ | harṣakāle ca samprāpte kim idaṃ mohakāritam ||
சஞ்சயன் கூறினான்—மனிதர்களில் புலி போன்றவனும், புலி-ஒத்த வீரத்தையும் உடைய அரசர்களில் சிறந்தவனுமான யுதிஷ்டிரன் நலமுடன் இருப்பதைப் பார்த்தபின், உனக்கு மகிழ வேண்டிய தருணம் வந்திருக்கையில், இந்த மயக்கத்தால் தூண்டப்பட்ட எந்தச் செயலைச் செய்யப் போகிறாய்?
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, one should recognize rightful occasions for relief and gratitude; acting from moha (confusion, grief, or misjudgment) at such a moment leads to ethically unsound decisions and needless harm.
Sañjaya, narrating events, points out that Yudhiṣṭhira is safe and strong—an occasion that should bring joy—yet he senses an impending, delusion-driven decision and questions what misguided action is about to occur.