Shloka 196
कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
प्रहस्य समरे कर्णश्च॒कार विमुखं शरै: । युद्धस्थलमें मद्रराज शल्यके ऐसा कहनेपर भी कर्ण पूर्ववत् रोषमें भरकर युधिष्ठिरको बाणोंद्वारा पीड़ित करता रहा। माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल-सहदेवको तीखे बाणोंसे घायल करके कर्णने हँसकर समरांगणमें बाणोंके प्रहारसे युधिष्ठिरको युद्धसे विमुख कर दिया
prahasya samare karṇaś cakāra vimukhaṃ śaraiḥ |
போர்க்களத்தில் கர்ணன் சிரித்தபடியே அம்புகளின் மழையால் யுதிஷ்டிரனைப் போரிலிருந்து விலகச் செய்தான். மத்ரராஜன் சல்யன் கூறியதையும் கேட்டபின்பும், ராதேயன் கர்ணன் கோபத்தில் மூழ்கி முன்புபோலவே கூரிய அம்புகளால் யுதிஷ்டிரனைத் துன்புறுத்தினான். மாத்ரியின் புதல்வர்களான நகுலன், சகதேவனையும் கூரிய அம்புகளால் காயப்படுத்தி, கர்ணன் புன்னகையுடன் மீண்டும் அம்புத்தாக்குதலால் யுதிஷ்டிரனைப் பின்வாங்கச் செய்தான்.
संजय उवाच