Shloka 206
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
बाहू व्यत्यक्षिपत् कर्ण: परमास्त्रं विदर्शयन् । दिव्यास्त्रोंका प्रदर्शन करता हुआ कर्ण मणि एवं सुवर्णके आभूषणोंसे विभूषित तथा लाल चन्दनसे चर्चित दोनों भुजाओंको बारंबार हिला रहा था
bāhū vyatyakṣipat karṇaḥ paramāstraṃ vidarśayan |
சஞ்சயன் கூறினான்—உயர்ந்த தெய்வாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே கர்ணன் மீண்டும் மீண்டும் தன் கரங்களைச் சுழற்றி வீசினான். மணியும் பொன்னும் அணிந்த அலங்காரங்களால் ஒளிர்ந்து, செம்மஞ்சள் சந்தனத்தால் பூசப்பட்ட அவன் இரு புயங்களும் பிரகாசித்தன.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior’s outward display of power—ornamented, confident, and demonstrative—inviting reflection on how martial pride and spectacle can intensify conflict and obscure ethical restraint in war.
Sañjaya narrates that Karṇa is showcasing a supreme (celestial) weapon and repeatedly brandishing his arms, richly adorned and anointed, as a visible sign of readiness and dominance on the battlefield.