Shloka 156
तेन यौधिष्ठिरं सैन्यमवधीत् पार्षतं तथा । दुर्योधनकी वैसी अवस्था देख उसने शीघ्र अपना अस्त्र प्रकट किया और उसीके द्वारा युधिष्ठटिरकी सेना एवं ट्रुपदपुत्रको घायल कर दिया
tena yauḍhiṣṭhiraṃ sainyam avadhīt pārṣataṃ tathā |
சஞ்சயன் கூறினான்—துரியோதனன் அந்நிலையை கண்டதும் அவன் உடனே தன் ஆயுதத்தை வெளிப்படுத்தினான். அதனால் யுதிஷ்டிரனின் படையைத் தாக்கி, பார்ஷதன் (த்ருஷ்டத்யும்னன்) என்பவனையும் போரில் காயப்படுத்தினான்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the pressure of war, warriors often act from urgency and loyalty to their side—deploying powerful weapons quickly when their leader is endangered. It implicitly raises the ethical tension between restraint (dharma) and the impulse to retaliate or protect one’s king at any cost.
Sañjaya reports that, using a particular weapon, the combatant strikes Yudhiṣṭhira’s forces and also harms Pārṣata’s son (Dhṛṣṭadyumna). The surrounding context indicates this action is prompted by seeing Duryodhana in a critical condition, leading to the swift manifestation and use of an astra.