कर्णस्य सेनापत्याभिषेकः | Karṇa’s Consecration as Commander-in-Chief
निज जा | पी ॥ #* +<€<< षष्ठो5 ध्याय: कौरवोंद्वारा मारे गये प्रधान-प्रधान पाण्डव-पक्षके वीरोंका परिचय धृतराष्ट्र रवाच आख्याता मामकास्तात निहता युधि पाण्डवै: । हतांश्व पाण्डवेयानां मामकैरब्रहि संजय,धृतराष्ट्रने कहा--तात संजय! तुमने युद्धमें पाण्डवोंद्वारा मारे गये मेरे पक्षके वीरोंके नाम बताये हैं। अब मेरे योद्धाओं द्वारा मारे गये पाण्डव-योद्धाओंका परिचय दो
dhṛtarāṣṭra uvāca | ākhyātā māmākās tāta nihatā yudhi pāṇḍavaiḥ | hatāṁś ca pāṇḍaveyānāṁ māmākair brūhi sañjaya ||
துருதராஷ்டிரன் கூறினான்—அன்பு சஞ்சயா, போரில் பாண்டவர்களால் என் தரப்பின் வீரர்கள் யார் யார் வீழ்ந்தனர் என்பதை நீ கூறினாய். இப்போது சஞ்சயா, என் வீரர்களால் கொல்லப்பட்ட பாண்டவர் தரப்பின் யோధர்கள் யார் என்பதைச் சொல்லு.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical blindness that can arise from attachment: Dhṛtarāṣṭra frames the war in terms of “my men” and “the Pāṇḍavas,” seeking a tally of losses and gains rather than reflecting on the righteousness (dharma) of the conflict and its human cost.
After hearing from Sañjaya about prominent Kaurava warriors killed by the Pāṇḍavas, Dhṛtarāṣṭra asks for the corresponding account of notable Pāṇḍava warriors slain by the Kauravas, setting up a catalogue-style report of casualties in the Karṇa Parva.