अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
तावुभौ भरतश्रेष्ठी ज्येष्ठी सर्वधनुष्मताम् । विव्याधोरसि संक्रुद्ध: पज्चभि: पठ्चभि: शरै:,वे दोनों श्रेष्ठ वीर समस्त धनुर्धारियोंमें प्रधान थे। दुर्योधनने कुपित होकर उन दोनोंकी छातीमें पाँच-पाँच बाण मारे
tāv ubhau bharataśreṣṭhī jyeṣṭhī sarvadhanuṣmatām | vivyādhorasi saṅkruddhaḥ pañcabhiḥ pañcabhiḥ śaraiḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அவ்விருவரும் பரதகுலத்தின் சிறந்தோர்; எல்லா வில்லாளர்களிலும் முதன்மையினர். கோபம் கொண்ட துரியோதனன் அவர்களின் மார்பில் தலா ஐந்து அம்புகளால் குத்தினான்.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) intensifies conflict: even great warriors, praised as foremost archers, become instruments of harm when driven by rage. It implicitly contrasts martial prowess with the ethical need for self-control, a recurring Mahabharata concern.
Sañjaya reports that two eminent warriors—celebrated as leading archers—are struck in the chest; Duryodhana, in anger, shoots five arrows at each of them during the battle.